RECENZJA

Dybuk

12314179_894349643992240_8599450206199322527_o

To nie jest „Dybuk” An-skiego, to po pierwsze. Wszyscy, którzy wybiorą się do Teatru Polskiego w Bydgoszczy na klasykę żydowskiego dramatu, srodze się zawiodą, z oryginału zostają bowiem jeno strzępki. I takie było założenie Anny Smolar, która chciała wywalić An-skiego do śmietnika i wystawić nowego „Dybuka” – skrojonego na potrzeby współczesnego młodego widza. Do tego perfidnego planu reżyserka zatrudniła pisarza Ignacego Karpowicza, który coraz częściej poczyna sobie w teatrze. Czasami są to kolaboracje, o których lepiej z litości nie wspominać, a czasami rezultat jest błyskotliwy. I taki jest ten przypadek, bo „Dybuk” Karpowicza jest znakomicie napisaną błyskotką. To po drugie. Grupa nastolatków zabiera się w szkole do wystawienia oryginalnego „Dybuka”. Idzie im to jednak nieporadnie: albo kurtyna się zacina, albo widzowie niewiele rozumieją i trzeba im ciągle tłumaczyć, co to synagoga, rabin i szabat. Oj wawoj! A do tego – smutna sprawa – kolega Grześ (Michał Wanio), który miał reżyserować spektakl, popełnił samobójstwo, bo padł ofiarą internetowego hejtu. I jakby tego było mało, jego duch pojawia się podczas prób. Zamiast XIX-wiecznego sztetlu mamy więc XXI-wieczną szkołę i chociaż Leę (Sonia Roszczuk) i Chanana (Maciej Pesta) mamy od początku na scenie, to są oni postaciami zupełnie drugorzędnymi. Pierwsze skrzypce grają bowiem uczniowie (świetni Hanna Maciąg, Irena Melcer i Jan Sobolewski) oraz – uwaga – scenografia Anny Met, która nadaje całości wyrafinowanie.

Bezczelny „Dybuk” Anny Smolar jest bez wątpienia jej jak dotąd najlepszym spektaklem, prawdziwą – że polecę Demirskim – cieszotką. I choć ten sukces okupiono ofiarą z An-skiego, trzeba to twórcom wybaczyć i obowiązkowo obejrzeć tę teatralną świeżynkę bez grama konserwantów.

____

Ignacy Karpowicz „Dybuk”
reż. Anna Smolar, Teatr Polski w Bydgoszczy

dybuk-rez-anna-smolar-teatr-polski-bydgoszcz-2015-12-04-005-658x950

_____

© Mike Urbaniak/”Wysokie Obcasy”
Fot. mat. pras./ Teatr Polski w Bydgoszczy

Advertisements
Zwykły wpis

3 thoughts on “Dybuk

  1. Pingback: Jak HeLa zmieniła świat | PAN OD KULTURY

  2. Pingback: Hity i kity 2016: Rok kobiet | PAN OD KULTURY

  3. Pingback: Teatr z zapałek | PAN OD KULTURY

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s